Bottom-up initiatief
Zo’n innovatieve, bloeiende wijk staat er natuurlijk niet ineens. Al begin jaren negentig formuleerde Marleen Kaptein een inhoudelijk programma van eisen voor een duurzame woonwijk met aandacht voor zaken als bewonersinbreng, waterbeheer en materiaalgebruik. Dit werd later het EVA-concept genoemd: Ecologisch Centrum voor Educatie, Voorlichting en Advies. Kaptein, actief in ecologische architectuurnetwerken, bundelde hiervoor de krachten van ontwerpers, architecten en wetenschappers. Vervolgens richtten ze samen Stichting E.V.A. op, om zo’n ecologisch woonproject daadwerkelijk te realiseren. Gemeente Culemborg omarmde de plannen en een nauwe samenwerking ontstond. Ook toekomstige bewoners en deskundigen dachten mee.
De duidelijke visie van Kaptein en Stichting E.V.A. gaf richting en continuïteit aan het proces. Dat maakte het mogelijk om, in een tijd waarin Vinex-wijken de norm waren, iets wezenlijk anders te realiseren. Het resultaat mag er zijn: Lanxmeer bestaat inmiddels 25 jaar en is een gewilde woonlocatie. Momenteel zijn er zo’n 350 woningen, naast voorzieningen zoals scholen, een zwembad en een gezondheidscentrum.
Co-creatie burgers en overheid
De ontwikkeling van Lanxmeer laat zien hoe samenwerking tussen burgers, gemeente en provincie kan leiden tot duurzame stadsontwikkeling. Stichting E.V.A. organiseerde de bewonersbijeenkomsten en een ecologisch ontwerp, terwijl gemeente Culemborg de grond kocht en de ontwikkelingskosten voorfinancierde op basis van de grote belangstelling van toekomstige bewoners. Deze kosten zijn terugverdiend met de huizenverkoop. Zonder commerciële gebiedsontwikkelaars was er bovendien meer ruimte voor maatwerk en voor NbS zoals ecologisch groenbeheer. Provincie Gelderland ondersteunde het project door uitzonderingen toe te staan binnen het woningbouwbeleid.
Betrokken bewoners
Voor en door de mensen zelf: dat kenmerkt niet alleen het ontstaan van Lanxmeer onder leiding van grondlegger Kaptein, maar ook de verdere ontwikkeling van de wijk. Vanaf het begin kregen (toekomstige) bewoners een stem, bijvoorbeeld bij stedenbouwkundige keuzes, woningontwerp en groenbeheer. Om deze betrokkenheid te structureren, ontstond de bewonersvereniging EVA-Lanxmeer (de BEL). Nog altijd opereren onder de BEL werkgroepen zoals Terra Bella, de groenwerkgroep die met gemeentelijk budget het groen onderhoudt. De zeggenschap van bewoners leidt tot een betrokken gemeenschap én stimuleert initiatieven uit de gemeenschap, zoals het zonnedak voor elektrische deelauto’s.
Hoewel deze opzet veel voordelen biedt, brengt het ook risico’s met zich mee. Te veel vrijheid zonder voldoende structuur kan leiden tot organisatorische problemen. En niet alle bewoners kunnen of willen evenveel bijdragen, wat spanningen kan veroorzaken. Toch laat Lanxmeer zien dat met de juiste balans tussen vrijheid en ondersteuning, waarbij bewoners als ‘woondeskundigen’ worden betrokken, een wijk echt tot leven komt.